EN | NL
EN | NL
Home » nieuws-en-blogs » Hidde loopt mee met Thom Palstra
3 juli 2017
Hidde loopt mee met Thom Palstra

Een dag in het leven van onze eigen rector magnificus.

Vanuit de Student Union heb ik de kans gekregen om een dag mee te lopen met Thom Palstra. Dit artikel is mijn beknopte verslag van deze dag en hoe onze rector in werkelijkheid is.. Mijn naam is Hidde Zijlstra, ik ben 19 jaar oud, zit in het eerste jaar Business & IT aan de UT, ben ik lid van AEGEE-Enschede en Herendispuut ΚAΔΜΟΣ en werk daarnaast voor het Study Information Centre van de universiteit.

Mijn dag begon om 11:00, toen ik rustig met een lekker kopje koffie en een krantje zat te wachten totdat Thom, laten we elkaar tutoyeren, beschikbaar zou zijn. Vanaf de andere kant van de bestuursvleugel hoorde ik een blije groet. Daar kwam hij aangelopen, Thom.

Na een korte kennismaking in zijn kantoor was het direct tijd om te beginnen met de eerste afspraak van de dag, een overleg met P-NUT, de PhD belangenvereniging van onze universiteit. Zo zou de dag nog vaker verlopen: snel schakelend van het een op het ander, korte momentjes zoekend voor vragen en bezinning tussen alle drukte door.

Met net genoeg tijd voor een korte pauze stond de volgende afspraak al weer te wachten. Ditmaal echter een vergadering met lunch (lekkah). Daar waar wij als gasten luxe belegde broodjes kregen, hield Thom het bij een bruin broodje met kaas en een glas karnemelk. De catering weet precies wat hij lekker vind, aldus zijn secretaresse.

Met de drukke agenda van een rector is het niet te doen om alle taken goed uit te voeren zonder de nodige ondersteuning en faciliteiten. Dit is een les die ik vandaag heb geleerd en die Thom ook graag uitdraagt. Hij heeft veel vergaderingen en afspraken die soepel in elkaar overlopen, puur en alleen omdat de mensen om hem heen zich er voor inzetten alles perfect te laten lopen.

Een grote ondersteuning is zijn secretariaat en deze komt vrijwel geheel samen in één persoon. Met zijn secretaresse neemt hij om de dag zijn agenda en plannen mee door. Maar liefst een uur wordt er gesproken over ingekomen mails, uitnodigingen van studieverenigingen en aanwezigheid bij congressen. Dat allemaal zonder privé afspraken te vergeten. Procedurele inconsistenties worden uitgebreid besproken en een plan van aanpak, dat zo “elegant” mogelijk is, wordt opgesteld om dit op te lossen.

Hij maakt tijdens een gesprek duidelijk dat hij fervent tegenstander is van whatsappen en bellen tijdens een vergadering. Je hebt of je volle aandacht er bij, of je bent er maar beter niet bij. Deze houding ten opzichte van mail en WhatsApp verklaart wel een deel van zijn planning. Hij werkt van maandag tot vrijdag in ieder geval van half negen ’s ochtends tot zeven uur ’s avonds en ook vaak in het weekend nog door. 

Na een korte voorbereiding fietsen we gezamenlijk naar de Waaier, waar een oratie zou plaatsvinden. Hij fietst erg veel, zelf heeft hij namelijk geen auto. Bij de Waaier aangekomen lopen we naar de senaatskamer, waar al een grote groep mannen en vrouwen in toga gekleed staat. We worden vriendelijk onthaald door de ceremoniemeester en binnen enkele minuten is Thom, zoals ik hem heb leren kennen, veranderd in Prof. Dr. T.T.M Palstra, met bekende toga en rector keten om.

Na de ceremonie veranderde hij gelukkig snel weer terug in ‘Thom’ om zich voor te bereiden op de volgende activiteit: de pre-departure toespraak in het DesignLab. Met pen en papier werd er snel een beknopte lijst met punten toegevoegd aan de standaard toespraak om het geheel wat persoonlijker over te laten komen. Dat persoonlijke is nog een lastig punt geeft hij zelf toe. Het voorbereid houden van een goed inhoudelijke lezing is één ding, maar het vermakelijk speechen zonder wetenschappelijke inhoud en puur het doel van studenten een prettige herinnering te geven, is een vaardigheid om in te groeien.

Tussendoor had ik nog de gelegenheid om twee vragen aan hem te stellen. De eerste was voorbereid: wat zou hij als rector willen achterlaten op deze universiteit? Zijn antwoord begon direct relativerend. Niet iedere rector heeft direct een doel om iets achter te laten liet hij weten. Hij hoeft geen gebouw of onderwijsmodel achter te laten. Echter heeft hij één belangrijke passie waar hij zich actief voor wil inzetten: talentontwikkeling. Niet alleen de ontwikkeling van studenten, maar ook die van medewerkers. Iedereen heeft kernkwaliteiten en de universiteit zou moeten ondersteunen in de ontwikkeling daarvan.

De tweede vraag die ik hem stelde was gebaseerd op mijn observaties gedurende de dag. Thom is, naar mijn mening, een erg bijzondere bestuurder. Hij weet zich in heel veel situaties op de tweede plaats te zetten, maar zonder daarin zijn kracht tot besturen te verliezen. Dit levert een bijzonder toegankelijke en vriendelijke man op, die in staat is om voor zoveel mogelijk mensen het beste te willen doen en als het nodig is, erg stevig de teugels in handen kan nemen om adequaat te reageren op een lastige situatie. Ik vroeg hem dan ook of hij zichzelf in die omschrijving kan vinden.

Hij antwoordde dat het toch wel anders lag dan dat. Zelf heeft hij door de jaren heen met vele onderzoeken een breed netwerk op weten te bouwen en belangrijke citaties neergezet. Een gerespecteerde positie binnen de academische wereld heeft hij dan ook al. Het heeft weinig zin om met veel bombastisch gedrag te laten zien hoe geweldig je het hebt, daar is kennis veel handiger in. Dit stelt hem in staat om zich zo open op te stellen, hij heeft altijd een grote geschiedenis om op terug te vallen.

Na de korte toespraak in het DesignLab bleek deze dag er al weer op te zitten. Het was tijd om afscheid te nemen. Zelf had ik niet verwacht dat een dag met de rector magnificus zo vriendelijk en open zou verlopen. Ik kan eerlijk zeggen dat Thom een geweldige vent is, waar ik zeker van ben dat hij zich maximaal inzet voor onze universiteit. Het was een drukke dag vol overleggen en verschillende onderwerpen, maar een dag die ik graag nog eens zou willen beleven! Heel erg bedankt voor deze geweldige indruk!

Tekst: Hidde Zijlstra